|
س 89: عشاير بهخصوص در ايام کوچ کردن، آب کافى براى تطهير در اختيار ندارند، آيا چوب و سنگريزه براى تطهير مخرج بول کفايت مىکند؟ آيا آنان مىتوانند با اين حال نماز بخوانند؟
ج: مخرج بول جز با آب پاک نمىشود. ولى نماز کسى که توانايى تطهير بدن خود با آب را ندارد، صحيح است.
س 90: حکم تطهير مخرج بول و غائط با آب قليل چيست؟
ج: براى طهارت مخرج بول با آب قليل دو بار شستن بنا بر احتياط لازم است، و براى طهارت مخرج غائط شستن تا مقدارى که عين نجاست و آثار آن از بين برود، لازم است.
س 91: بر حسب عادت، نمازگزار بايد بعد از بول کردن استبراء نمايد. در عورت من زخمى وجود دارد که هنگام استبراء بر اثر فشار از آن خون جارى شده و با آبى که براى تطهير استفاده مىکنم مخلوط مىشود و باعث نجاست بدن و لباسم مىگردد. اگر استبراء نکنم احتمال دارد زخم زودتر بهبود يابد ولى با استبراء و فشارى که بر آن وارد مىشود زخم باقى خواهد ماند و خوب شدن آن سه ماه طول خواهد کشيد. خواهش مىکنم بيان فرماييد که عمل استبراء را انجام بدهم يا خير؟
ج: استبراء واجب نيست. و اگر موجب ضرر شود جايز هم نخواهد بود. البته اگر استبراء نشود و بعد از بول کردن رطوبت مشتبه خارج شود، حکم بول را دارد.
س 92: گاهى بدون اختيار از انسان بعد از بول و استبراء رطوبتى خارج مىشود که شبيه بول است. آيا اين رطوبت نجس است يا پاک؟ اگر انسان بعد از مدتى بهطور اتفاقى متوجه اين مسأله شود، نمازهاى گذشتهاش چه حکمى دارد؟ آيا از حالا به بعد بر او واجب است در مورد خروج اين رطوبت غير اختيارى بررسى نمايد؟
ج: اگر بعد از استبراء رطوبتى خارج شود که بول بودن آن مشکوک باشد، حکم بول را ندارد و محکوم به طهارت است، و بررسى و جستجو در اينباره لازم نيست.
س 93: لطف بفرماييد در صورت امکان راجع به اقسام رطوبتى که گاهى از انسان خارج مىشود، توضيح دهيد.
ج: رطوبتى که گاهى بعد از خروج منى از انسان خارج مىشود، وذى نام دارد، و رطوبتى که بعضى از اوقات بعد از بول خارج مىشود، ودى ناميده مىشود، و رطوبتى که بعد از ملاعبه زن و مرد با يکديگر خارج مىشود، مذى نام دارد. همه اين رطوبتها پاک است و باعث نقض طهارت نمىشود.
س 94: اگر کاسه توالتها در جهت مخالف سمتى که اعتقاد دارند قبله است، نصب شود و بعد از مدتى متوجه شويم که جهت کاسه با جهت قبله 20 تا 22 درجه تفاوت دارد. آيا تغيير جهت کاسه توالت واجب است يا خير؟
ج: انحراف از قبله به مقدارى که انحراف از سمت قبله بر آن صدق کند، کافى است و اشکال ندارد.
س 95: بر اثر بيمارى در مجارى ادرار، بعد از بول و استبراء، ادرارم قطع نمىشود و رطوبت مىبينم. براى معالجه به پزشک مراجعه نموده و به دستورات او عمل کردم ولى بيمارىام معالجه نشد. وظيفه شرعى من چيست؟
ج: بعد از استبراء، به شک در خروج بول اعتنا نمىشود، و اگر يقين داريد که بول بهصورت قطره قطره از شما خارج مىشود، بايد به وظيفه مسلوس که در رساله عمليه امام خمينى(قدّسسرّه) ذکر شده، عمل نماييد و تکليفى زائد بر آن نداريد.
س 96: کيفيت استبراء قبل از تطهير مخرج غايط چگونه است؟
ج: تفاوتى بين استبراء قبل از تطهير مخرج غائط و بعد از تطهير آن، از نظر کيفيت وجود ندارد.
س 97: استخدام در بعضى از شرکتها و مؤسسات مستلزم معاينات پزشکى است که گاهى مشتمل بر کشف عورت است. آيا اين عمل در صورت نياز جايز است؟
ج: کشف عورت در برابر شخص ديگر، هرچند لازمه استخدام باشد، جايز نيست، مگر در صورتى که ترک کار براى او مشقت آور بوده و مضطرّ به آن باشد.
س 98: در هنگام تخلّى، مخرج بول با چند مرتبه شستن پاک مىشود؟
ج: محل دفع بول بنا بر احتياط واجب با دو مرتبه شستن با آب قليل پاک مىشود.
س 99: مخرج مدفوع را چگونه مىتوان تطهير کرد؟
ج: مخرج مدفوع را به دوگونه مىتوان تطهير کرد: اول آنکه با آب بشويد تا نجاست زائل شود و پس از آن آب کشيدن لازم نيست. دوم آنکه با سه قطعه سنگ يا پارچه پاک و امثال آن، نجاست را پاک نمايد و اگر با سه قطعه، نجاست زائل نشد با قطعات ديگرى آن را کاملاً پاک کند، و به جاى سه قطعه مىتواند از سه جاى يک قطعه سنگ يا پارچه استفاده کند.
منبع : استفتائات مقا م معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای (مدظله العالی) |