سراج اندیشه

پيغمبر اسلام حضرت محمد بن عبدالله (صلي الله عليه و آله) بنا برمشهور و بر اساس بيشتر احاديث‏شيعه در روز هفده ربيع الاول «عام الفيل‏» يعني سالي که قوم فيل براي تخريب خانه کعبه ‏و اشغال مکه به حجاز آمدند، مطابق 580 ميلادي در شهر مقدس مکه معظمه متولد گرديد. اکثر علماي عامه ولادت پيغمبر را در را در دوازده ربيع الاول دانسته‏اند. از ميان دانشمندان ما شيخ کليني در گذشته سال 329 ه و جمعي ديگر نيز ولادت حضرت را روز جمعه دوازده ربيع الاول مي‏دانند.

پدرش عبدالله کوچکترين پسران عبدالمطلب بود، پيغمبر بنابر مشهور دو ماه بعد از رحلت پدر متولد شد، به همين جهت او تحت ‏سرپرستي جدش عبدالمطلب قرار گرفت، و عبدالمطلب طبق رسوم بزرگان قريش او را به زني صحرانشين به نام «حليمه‏» که از نجابت و لياقت‏خاصي برخوردار بود سپرد، تا به وي شير داده و در آغوش صحرا و فضاي باز و محيط آزاد پرورش دهد، و از بيماري و احيانا وباي شهر مکه در امان باشد.

بدين گونه محمد (صلي الله عليه و آله) در صحرا و ميان قبيله «بني اسد» که حليمه نيز از آنها بود پرورش يافت. هر چند گاه حليمه او را به مکه مي‏آورد و باز به صحرا برمي‏گردانيد، و چون به سن پنج ‏سالگي رسيد او را به مکه برگردانيد و تحويل جدش عبدالمطلب داد، و از وي پاداش نيکو يافت.

«آمنه‏» مادر جوانش در جد چهارم (کلاب بن مره) با عبدالله همسر خود شريک بود. برادران و کسان او در شهر مدينه مي‏زيستند، ولي پدر «آمنه‏» با خانواده‏اش مدتي بود که در مکه اقامت داشتند.

در همان سال که حليمه محمد (صلي الله عليه و آله) را به مکه باز گردانيد، آمنه براي ديدار کسانش و زيارت تربت‏ شوهر فقيدش همراه طفل پنج‏ساله خود راهي یثرب و شهر مدينه شد. اقامت آنها درمدينه يک ماه طول کشيد. هنگام بازگشت در ميان راه مادر پيغمبر نيز وفات يافت و در نقطه ‏اي به نام «ابوا» در نزديکي مکه مدفون گشت.

پيغمبر چهار سال بعد تحت کفالت جدش عبدالمطلب بسر برد و چون درنه سالگي او عبدالمطلب نيز زندگاني را وداع گفت، طبق وصيت عبدالمطلب، به خانه عمويش ابوطالب آمد و عمو و همسر او فاطمه دختر اسد بن هاشم با آغوش باز سرپرستي محمد بن عبدالله را که برادرزاده ابوطالب و عموزاده همسرش بود و هر سه داراي يک خون بودند، به عهده گرفتند. اهميت پرستاري صميمانه اين عمو و زن عمو از «محمد» تا آنجا بود که وقتي ابوطالب در سال دهم بعثت وفات يافت پيغمبر دنبال جنازه او مي‏گريست و مي‏گفت: عمو بعد از تو من بکجا بروم؟ و چون فاطمه دختر اسد در مدينه رحلت کرد، پيغمبر فرمود: امروز مادرم وفات کرد!

علامه مجلسي مي‏نويسد: شيعه اماميه اجماع و اتفاق نظر دارند که ابوطالب و آمنه دختر وهب و عبدالله بن عبدالمطلب، و نياکان پيغمبر تا آدم (عليه السلام) همگي با ايمان و خداپرست بودند.

منبع: تاريخ اسلام از آغاز تا هجرت - دواني، علي