سراج اندیشه

تاریخ: / قم/ حضار: جمعی از وعاظ و خطبا/ صحیفه امام خمینی(ره)/ج 11
-------
بسم اللّه الرحمن الرحیم

از محرّم تا محرّم

این ماه محرّم با ماه محرّم سابق فرق ها دارد. از جمله فرق ها این است که ما در ماه محرّم سابق مواجه بودیم با دستگاه ستمکار پهلوی، که آن دستگاه شاخه ای از فساد ام الفساد بود. و در این ماه، در این ماه محرّم مواجه هستیم با ام الفساد[1]با آنهایی که همۀ ملتهای ضعیف را تحت سیطرۀ خودشان قرار داده اند و در هر جا یک مأموری گذاشتند سر ملتها برای چپاولگری. بحمداللّه در آن مبارزه با آن شاخۀ کثیف به همت ملت عزیز ما و همت شما آقایان اهل منبر و خطبای سراسر کشور و خصوصاً قم، که مبدأ خیرات همیشه بوده است، بحمداللّه ملت ما با اتکال به خدای تبارک و تعالی و وحدت کلمه پیروز شد....

رمز بقای مکتب تشیع
دیگر خیلی اشتباه باید باشد یا انسان باید خیلی خیانتکار باشد که ملتش اگر با خارج هم، آن هم خارجی که غیر خودمان هست، خارجی که معلوم نیست که حالا او هم خیلی به مبانی مذهبش هم عمل که حتماً نمی کند، خوب معلوم نیست اقتدایش هم خیلی باشد و با ملت ما مخالف است، در ملت ما باز قشری باشد که خلاف ملت باشد و موافق او، این باید خیلی کم باشد. و لهذا در این زمان باید این وحدت قویتر باشد. اگر آن وقت هم یک نق و نقی بود، حالا دیگر نباید باشد. باید همه دستجمعی با هم باشیم، و این راه را برویم. و مطمئن باشید که پیروز خواهید شد. حق پیروز است. حق پیروز است. منتها ما رمز پیروزی را باید پیدا بکنیم که رمز پیروزی ما چه بوده است. و رمز بقای شیعه در این طول زمان ـ از زمان امیرالمؤمنین، سلام اللّه علیه، تا حالا ـ در زمانهایی که شیعه جمعیتش کم بوده است، ناچیز بوده است. حالا ـ الحمدللّه ـ زیاد است. اما آن وقت کم بوده. نه اینکه زیاد در مقابل دیگران. باید ببینیم رمز بقای این مذهب و بقای ممالک اسلامی، ممالک شیعی چه بوده است. ما باید آن رمز را حفظش بکنیم. یکی از رمزهای بزرگی که بالاترین رمز است، قضیۀ سیدالشهداست. سیدالشهدا ـ سلام اللّه علیه ـ مذهب را بیمه کرد. با عمل خودش اسلام را بیمه کرد. نگه داشت. و آن نهضتی که آن بزرگوار کرد و شکست داد، ـ به ولو کشته شد. لکن شکست داد ـ بر اموی و بر دیگران، آن نهضت باید حفظ بشود.

اهمیت مراسم عزاداری

اگر ما بخواهیم مملکتمان یک مملکت مستقلی باشد، یک مملکت آزادی باشد، باید این رمز را حفظ بکنیم. این مجالسی که در طول تاریخ برپا بوده است و با دستور ائمه ـ علیهم السلام ـ این مجالس بوده است، خیال نکنند بعضی از این جوانهای ما که این مجالس، مجالسی بوده است که گریه در آن بوده است؛ حالا ما باید گریه دیگر نکنیم. این یک اشتباه است که می کنند. حضرت باقر ـ سلام اللّه علیه، ـ شما بهتر می دانید ـ حضرت باقر، سلام اللّه علیه ـ وقتی که می خواستند فوت کنند وصیت کردند که ده سال ـ ظاهراً ـ که در منی اجیر کنند کسی را، کسانی را که برای من گریه کنند. این چه مبارزه ای است؟ حضرت باقر احتیاج به گریه داشت؟ حضرت باقر می خواست چه کند گریه را؟ آن وقت هم در منی چرا؟ ایام حج و منی. این همین نقطۀ اساسی، سیاسی، روانی، انسانی است که ده سال در آنجا گریه کنند. خوب مردم می آیند می گویند چه خبر است، چیست؟ می گویند[جریان]اینطور بوده. این توجه می دهد نفوس مردم را به این مکتب. و ظالم را منهدم می کند و مظلوم را قوی می کند.

تأثیر گریه و روضه در مکتب تشیع

ما جوانها دادیم. کربلا جوانها داده. ما این را باید حفظش کنیم. این نمی شود این طور باشد. شما خیال بکنید که گریه است، خیر گریه نیست. یک مسئله سیاسی، روانی، اجتماعی است. اگر قضیه گریه است تباکیش[2]دیگر چیست؟ تباکی می خواهد؟ تباکی هم یک چیزی شد؟ اصلاً حضرت سیدالشهدا چه احتیاج به گریه دارد؟ ائمه این قدر اصرار کردند، به اینکه مجمع داشته باشید. گریه بکنید.[ندبه]بکنید. برای اینکه این حفظ می کند کیان مذهب ما را. این دستجاتی که در ایام عاشورا راه می افتند خیال نکنند که ما این را تبدیل کنیم به راهپیمایی. راهپیمایی است خودش. اما راهپیمایی با یک محتوای سیاسی. همانطوری که سابق بود بلکه بالاتر. همان سینه زنی، همان نوحه خوانی، همانها رمز پیروزی ماست. در سرتاسر کشور مجلس روضه باشد. همه روضه بخوانند. و همه گریه بکنند. از این هماهنگ تر چی؟ شما در کجا سراغ دارید که ملتی این طور هماهنگ بشود؟ کی اینها را هماهنگ کرده؟ اینها را سیدالشهدا هماهنگ کرده است. در تمام کشورهای اسلامی، ملتهای اسلامی در روز عاشورا و تاسوعا و مثلاً بیست و هشتم و ... این دستجات با آن عظمت ـ البته جهات غیرشرعی اش باید حساب بشود، باید جهات شرعی محفوظ بماند ـ این دستجات با آن عظمت، با آن محتوا همه جا[راه می افتند]کی می تواند یک چنین اجتماعی درست کند؟ در کجای عالم شما سراغ دارید که این مردم این طور هماهنگ باشند. بری هندوستان همین بساط. بری پاکستان همین بساط. بری اندونزی همین بساط. بری عراق همین بساط. بری افغانستان. هر جا بری همین بساط. کی اینها را هماهنگ کرده؟ این هماهنگی را از دست ندهید. این جوانها را اغفال می کنند. این جوانهای صاف دل ما، عزیز ما، توجه به شیطنت اینهایی که تزریق می کنند، ندارند. آنها[را]دیگران تزریقشان می کنند. اینها هم تزریق به اینها می کنند.

دسته ای اجنبی، در راه تفرقه افکنی
یک وقت بود که این دست ناپاک اجنبی آمد و روحانیون و قشرهای جوان را جدا کرد از هم. این اساس داشت. این طور نبود که همینطور بیخود بیخودی باشد.[پیوسته]تزریق کردند به ما. به قشر ما تزریق کردند که این فکلیها چه، این ریش تراشها چه، این فکلیها چه.[به آنها]تزریق کردند به اینکه این آخوندها را انگلیسها آورده اند. ما را از هم جدا کردند. کی نفعش را برد؟ آنهایی که می خواستند نفتهای ما را ببرند، آنهایی که می خواهند نفت ما را ببرند، اینطور ما را از هم جدا می کنند، کنارمان می گذارند. هماهنگی که ما باید داشته باشیم از بین می رود. وقتی که از بین رفت این هماهنگی، هر چه دلشان[خواست]می کنند، و ما هم هیچ کاری نمی کنیم. امروز هم که نزدیک محرم است می بینیم که گفته می شود، ـ حالا امیدوارم که صحیح نباشد ـ گفته می شود که بعضی از این جوانهای پاکدل ما بازی خورده اند، اگر یک آقایی بخواهد مثلاً روضه بخواند می گویند که نه، دیگر روضه لازم نیست.

نقش روضه در احیای مکتب عاشورا
اینها ملتفت نیستند آنهایی که با روضه مخالف اند همانهایی بودند که با روحانیت مخالف بودند. و همان هایی بودند که با دانشگاه مخالف اند. و همانها هستند که با کارگر مخالف اند. و همان هایی هستند که با کشاورز مخالف اند. و همان ها هستند که می خواهند ما را بدوشند، و ما را ذلیل نگه دارند. این هماهنگی که در تمام ملت ما در قصۀ کربلا هست، این بزرگترین امر سیاسی است در دنیا. و بزرگترین امر روانی است در دنیا. تمام قلوب با هم متحد می شوند. اگر خوب راهش ببریم، ما برای این هماهنگی پیروز هستیم. و قدر این را باید بدانیم. و جوانهای ما توجه به این مسائل داشته باشند. جوان های ما ملتفت این معنا باشند، که دستهایی الآن در کار است که می خواهند یکی یکی اشخاص مؤثر را از بین ببرند. یکی یکی مجالس را از بین ببرند. مساجد را، محتوایش را از بین ببرند. ... همین مساجد و همین روضه ها و همین روضه های هفتگی، همینها توجه مردم را و همان هماهنگی را ایجاد می کند. اگر دولتهای دیگر بخواهند هماهنگی بین تمام قشرها پیدا کنند میسور نیست برایشان. با صدها میلیارد تومان هم برایشان میسور نیست.
ما را سیدالشهدا این طور هماهنگ کرده. ما برای سیدالشهدایی که این طور هماهنگ کرده اظهار تأسف نکنیم، ما گریه نکنیم؟ همین گریه ها نگه داشته ما را. گول این شیاطینی که می خواهند این حربه را از دست شما بگیرند گول اینها را نخورند جوانهای ما. همینها هست که ما را حفظ کرده. همینها هست که مملکت ما را حفظ کرده.

لزوم برپایی مراسم روضه خوانی و سینه زنی

تکلیف آقایان است روضه بخوانند. تکلیف مردم است دسته های شکوهمند بیرون بیاورند. دسته های سینه زن شکوهمند. البته از چیزهایی که برخلاف[است]مثلاً چه هست، از آنها پرهیز کنند. اما دسته ها بیرون بیایند، سینه بزنند. هر کاری که می کردند بکنند. اجتماعاتشان را حفظ بکنند. این اجتماعات است که ما را نگه داشته. این هماهنگیها هست که ما را نگه داشته. گولشان می زنند این جوانهای عزیز صافدل را. می آیند توی گوشش می خوانند، خوب دیگر گریه می خواهیم چه کنیم؟ گریه می خواهیم چه کنیم یعنی چه؟ ما تا ابد هم اگر برای سیدالشهدا گریه بکنیم، برای سیدالشهدا نفعی ندارد، برای ما نفع دارد، همین نفع دنیایی اش را شما حساب بکنید، آخرتی اش جای خودش، همین نفع دنیایی اش را حساب کنید و همین جهت روانی مطلب را که قلوب را چطور به هم متصل می کند. ما این سنگر را نباید از دست بدهیم و کسانی که کوشش دارند که این سنگر را از ما بگیرند، آنهایی که از ما هستند و مردم صالحی هستند بازی خورده اند، پشت اینها یک دست مرموز فاسد مفسدی هست که می خواهد ملت ما را به تباهی بکشد و ما باید بیدار باشیم. ملت ما باید بیدار باشند....
--------
1 ـ امریکا.
2 ـ تظاهر به گریه کردن ـ حالت گریه.